headershadow

Latest Blogposts

Blog Cilento Italië - Paardrijvakantieparel onder Napels

Het is maar een paar uur vliegen vanaf Schiphol en wanneer we op de luchthaven van Napels landen worden we keurig opgewacht door Gino, de eigenaar van Cilento. Hij rijdt ons in een busje waar al onze koffers goed in passen, langs de slingerende Amalfi-kust. Onderweg stopt hij soms om ons van het uitzicht te laten genieten of een heus Italiaans ijsje voor ons te kopen.

Aangekomen op het familiebedrijf gelegen in een prachtig glooiend Nationaal Park kijken we eerst rond. Ons huisje ligt midden tussen de olijfbomen en wijngaarden en vlakbij het mooie zwembad dat ook al zo’n mooi uitzicht heeft over al het land om ons heen. Het land waarin we de komende dagen gaan rijden. Maar eerst gaan we eten, Italiaans eten wel te verstaan. Alles vers van eigen land. Cilento maakt haar eigen olijfolie, wijn en geitenkaas. Het wordt verbouwd en bereid volgens het slow food principe. We hebben gemarineerde groenten  en daarna vers gemaakte pasta. Maar bovenal schuift onze gids bij ons aan tafel aan om zich voor te stellen en met ons kennis te maken. Het is informeel en hoewel hij van Paardenpas al heeft doorgekregen wie we zijn en hoe we kunnen rijden, informeert hij alvast vriendelijk naar onze ervaringen met paarden en vertelt al een beetje over wat we de volgende dag gaan doen. ’s-Avonds op het terras zitten we nog in de zwoele zomeravond en weten: dit voelt goed.

De volgende ochtend zijn we op tijd bij het ontbijt op hetzelfde terras dat we gisteren laat verlieten. Er staat een ontbijtbuffet met allerlei lekkers. We zien enkele andere gasten, sommige in rijkleding en we knikken en glimlachen alvast, wetende dat ze mogelijk met ons mee uit zullen rijden. Vanaf het terras lopen we omhoog langs het pad naar de stallen en de rijbaan. Daar zien we Marco bezig nog even een paard te beslaan. Fijn om te weten dat hij dit zelf kan. We vragen door en komen erachter dat hij internationaal gesprongen heeft, maar nu alweer jaren elke zomer naar Cilento komt om als gids te werken. We kijken rond bij de paarden op stal en in het weiland. Er zijn caps in de zadelkamer waar alles keurig gerangschikt is, maar wij hebben onze eigen caps meegenomen. En dan krijgen we allemaal ons paard toegewezen. Marco helpt bij het opstappen en controleert nog even of alles goed is. Wanneer iedereen startklaar is, stappen we in verlichte zit de kleine berg omhoog en eenmaal boven aangekomen hebben we direct een fabuleus uitzicht. “Amázing” horen we Marco met een grote glimlach zeggen, in navolging van wat zijn Amerikaanse klanten altijd roepen als ze het zien. Dit houden we erin en we zullen dit deze week nog vaak roepen.

We rijden eerst nog over de geasfalteerde weg en zijn een beetje verbaasd, maar er rijdt hier zo goed als geen auto en dus stappen we rustig door naar beneden. Onderweg wanneer we huizen passeren, blaffen de waakhonden ons na en plukken we hier en daar een blad of vrucht van een boom waar we door de hoogte van de paarden goed bij kunnen. Het duurt niet lang of we slaan al een ruiterpad in en slingerend vinden we onze weg door de natuur. Hier en daar is het pad overwoekerd met hoog gras of moeten we door een beekje oversteken. Het valt ons op dat de paarden geen enkele moeite hebben met de losse stenen waarop ze in de rivierbedding lopen. Steeds wilder wordt de natuur met hoge pluimen en omgevallen bomen. Een eerste draf en de zachte bries streelt ons gezicht. Dit was wat we wilden, toch. Dan maakt Marco ineens een gebaar dat we linksaf slaan, recht omhoog een berg op, door een tunnel van takken en bladeren. Allemaal in verlichte zit en wat zwoegen die paarden zich omhoog. Ik puf nog meer dan m’n paard, maar wat een voldoening als ik eenmaal boven ben. We komen langs watervalletjes, steken wegen over, horen onze paardenhoeven over oude stenen bruggen kletteren en komen op mooie brede zandwegen waar we, hoe kan het ook anders, na een check achterom van onze gids Marco of iedereen er klaar voor is, even volop in galop mogen. Wat voelt dat goed. Lachend vallen we terug in draf en in stap. Zo dat zit erop. De teugels mogen even lang en de paarden briezen en ontspannen. Even later tegen het middaguur komen we bij een heuvelrug waar we ineens Gino en zijn busje ontwaren. Zijn back-up team helpt ons de paarden af te zadelen en nemen de paarden over of zetten ze even onder toezicht vast en begeleiden ons naar een romantische plek onder een boom waar een gedekte tafel staat, als ware het een film van Fellini. Water, wijn, kaas, pasta, salades en zoetigheden met koffie, allemaal uit de keuken van oma. Wanneer we niet meer kunnen, hebben we nog een uur om uit te buiken in het gras. We zouden hier haast in slaap vallen, maar de tocht gaat verder en terug naar huis, waar een hete douche wacht of een koele duik in het zwembad. De paarden worden afgespoeld en mogen rollen in het land waar een volle trog met hooi op hen wacht en de avond en de nacht van hen zijn.

De dagen erna volgen dagtochten of halve dagtochten naar kastelen en kloosters, door eeuwenoude dorpjes en veel ongerepte natuur. Elke dag rijden we in een andere richting op en Marco vertelt ons over de geschiedenis van de streek, waardoor het een beetje tot leven komt. Er is ook een tocht bij dat ons naar een rustig zandstrand brengt. Daar waden we eerst door een inham met zeewater om vervolgens de kloppende hoeven in het zand te horen om niet te spreken van opspattend zand en zilt in ons gezicht wanneer we met z’n allen door de waterlijn galopperen. De paar strandgasten die er zijn kijken met open mond tot we weer uit zicht verdwijnen.

Er valt nog meer te vertellen over deze paardrijvakantieparel onder Napels, maar er moet wat voor u te ontdekken overblijven…

Voor meer informatie, ga naar www.paardenpas.nl of informeer bij info@paardenpas.nl.
Goed te combineren met een bezoek aan Pompeii en Napels of Capri. Makkelijk vliegen op Napels.